Ένα θέμα το οποίο ήθελα να αναπτύξω και να μοιραστώ μαζί σας, είναι αυτό που έχει να κάνει με τους ήρωες-κοινούς θνητούς σαν κι εμάς και διάφορα κατορθώματα τους που μόνο αδιάφορους δεν μπορούν να μας βρουν.(Η Ελληνική μας ιστορία αρχαία και νέα, είναι γεμάτη με ονόματα όπως-Λεωνίδας, Μέγας Αλέξανδρος, Θεμιστοκλής, Αίας, Οδυσσέας κλπ). Τέτοιοι απλοί κοινοί θνητοί, οικογενειάρχες, πατεράδες, αδερφοί, με το κάλεσμα της σειρήνας και της πατρίδας τους (όσον αφορά τη νέα παγκόσμια ιστορία), δεν δίστασαν να φορέσουν τις στρατιωτικές τους στολές και να φύγουν για το μέτωπο. Μέχρι που η ζωή τους επεφύλασε μια θέση στο πάνθεον των ηρώων. Εδώ θα ασχοληθούμε με ανθρώπους ''γίγαντες'' του 20ου αιώνα που τα κατορθώματά τους γράφτηκαν στην ιστορία ως απίστευτα κατορθώματα, ιστορίες απαράμιλλου θάρρους και πολεμικής ιδιοφιίας. Ήταν η πίστη στις δυνάμεις τους? η αυτοσυγκέντρωσή τους? Ήταν γεννημένοι πολεμικές μηχανές? Κανείς δεν ξέρει...απλά μιλούν οι αριθμοί!
1) BΠΠ -Michael Wittmann, Γερμανός---κατέστρεψε με το άρμα του 138 άρματα μάχης και 132 αντιαρματικά πυροβόλα. Από αυτά, τα 14 άρματα, τα 15 οχήματα μεταφοράς προσωπικού και τα 2 αντιαρματικά πυροβόλα τα κατέστρεψε μέσα σε 15 λεπτά! Τιμήθηκε με πολλά μετάλλια.
http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann (http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann) http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann (http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann)
2) ΒΠΠ - Hans-Ulrich Rudel, Γερμανός---Πέταξε συνολικά σε 2530 πολεμικές αποστολές( σχεδόν όλες με το JU-87 Stuka) κατστρέφοντας συνολικά 2000 στόχους, από τους οποίους, 800 οχήματα, 519 άρματα μάχης, 150 αυτοκινούμενα πυροβόλα, βύθισε 1 αντιτορπιλικό, 2 καταδρομικά πλοία, 1 σοβιετικό θωρηκτό, 70 αποβατικά σκάφη, κατέστρεψε 4 θωρακισμένες αμαξοστοιχίες, αρκετές γέφυρες και τέλος κατέρριψε και 9 αεροσκάφη (πετώντας με FW-190) λαμβάνοντας δίκαια τον τίτλο ''Ο Στρατός του ενός ανθρώπου'' Τους τελευταίους μήνες του πολέμου, πετούσε με ένα πόδι, πετυχένοντας αρκετά από τα παραπάνω νούμερα!!!Τιμήθηκε με πολλά μετάλλια.
http://en.wikipedia.org/wiki/Hans-Ulrich_Rudel (http://en.wikipedia.org/wiki/Hans-Ulrich_Rudel) http://www.pilotenbunker.de/Stuka/Rudel/rudel.htm (http://www.pilotenbunker.de/Stuka/Rudel/rudel.htm)
Ευχαριστώ θερμά όλους όσους διαβάσουν και προσθέσουν σε αυτό το θέμα, που δεν θα σταματήσει να με συγκινεί, όχι μόνο με θεματολογία από ΒΠΠ και Γερμανία αλλά και άλλες περιόδους του 20ου αιώνα και πολλές εθνότητες μεταξύ αυτών και της Ελλαδάρας μας :) :)
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΑφιερωμένο σε όλους όσους πολέμησαν και έπεσαν στα πεδία των μαχών του 20ου αιώνα ανεξαρτήτος θρησκείας και εθνικότηταςΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Το παρακατω κειμενο ΔΕΝ ειναι δικο μου...Και μια και στους ταφους των ηρωων ΔΕΝ αρμοζει να τους αφηνουμε λουλουδια θα αφησω μια ευχη ''ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ , ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΥΝΧΩΡΕΣΩ''
ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑΣ ΜΠΙΚΑΚΗΣ.
Φόρος τιμής σε ένα άγνωστο ήρωα που οι Τούρκοι ,τεθωρακισμένοι και πεζικάριοι , γνώρισαν τον ίδιο τον θάνατο από τα χέρια του .Η προδοσία της Κύπρου βρίσκεται σε εξέλιξη , ο Αττίλας προχωράει και η 36η Μ.Κ. βρίσκεται στην Μεγαλόνησο να υπερασπιστεί τα πάτρια εδάφη . Ανάμεσα σ' αυτούς ένας απόγονος των Μινωιτών τοξοτών ,του Δασκαλογιάννη ,του Γιαμπουδάκη ,ο καταγόμενος από το χωριό Ασή Γωνιά στα σύνορα Ρεθύμνου - Χανίων καταδρομέας Μπικάκης.
Ηρωική μορφή των μαχών ανάμεσα σε όλες τις άλλες των Ελλήνων πολεμιστών της Α΄Μοίρας της ΕΛΔΥΚ και των Κυπρίων καταδρομέων, που συμμετείχαν σε αυτές, ανεδείχθη ο καταδρομέας Μανώλης Μπικάκης, Η μοίρα χωρίζεται σε ζευγάρια έχοντας βαρύ οπλισμό ,μερικά οπλοπολυβόλα και ΠΑΟ .
Σε ένα από αυτά ο Μπικάκης μαζί με τον έτερο κρητικό Μπιχανάκη καλούνται να υπερασπιστούν την περιοχή αριστερά της αντιπροσωπίας της "Ford" ,γνωστό ως ανώνυμο λόφο αφού οι Τούρκοι προωθούνται στα προάστια της Λευκωσίας .
Ο Μπιχανάκης μεταφέρει και εναποθέτει 8 βλήματα ΠΑΟ και ο Μπικάκης με το ΠΑΟ του παρατηρεί τον χώρο και το πεδίο βολής που του έδινε .Υπό συνεχή βροχή από όλμους των 4,2 χιλιοστών των Τουρκων , ο Μπικάκης μετακινείται προς άλλο σημείο, πιστεύοντας ότι ο Μπιχανάκης τον είχε αντιληφθεί, όμως απορροφημένος από την μεταφορά των βλημάτων δεν είδε την μετακίνηση του Μπικάκη και αμέσως άρχισε να τον καλεί χωρίς να λαμβάνει απάντηση . Γύρισε πίσω και ανάφερε την απώλεια του συντρόφου του .Όμως ο Μπικάκης ζει και με την σειρά του ψάχνει τον σύντροφο του ,νομίζοντας ότι σκοτώθηκε .Δεν παίρνει απάντηση αφού το μόνο που ακούει είναι οι εκρήξεις από τους όλμους των Toύρκων.
Παρόλο που γνωρίζει ότι είναι μόνος δεν λιποψυχεί αλλά μένει στη θέση του ,ακολουθώντας τις εντολές που είχε. μία ανεπανάληπτη και ανορθόδοξη αναμέτρηση ανάμεσα στον ΑΝΘΡΩΠΟ και στις μηχανές.
Τοποθετεί το βλήμα ,φέρνει το ΠΑΟ στον ωμό του και το μάτι του στην διόπτρα .Έρχονται 6 άρματα Μ-48-Α2 και πίσω τους ένα Τουρκικό τάγμα πεζικού .Στα 300 μέτρα εγκλωβίζει το 1ο άρμα και στα 270 μέτρα το κάνει παλιοσίδερα ,αναγκάζοντας τα δυο άτομα τουπληρώματος να το εγκαταλείψουν .Αλλάζει θέση, εγκλωβίζει το 2ο άρμα και το τυλίγει στις φλόγες χωρίς να γλιτώσει κανείς .Στα 200 μέτρα καταστρέφει και το 3ο άρμα ,ενώ οι Τούρκοι τον ψάχνουν σαν τρελοί ,αλλάζει θέση και καταστρέφει και το 4ο μην αφήνοντας κανένα ζωντανό .
Τα δυο εναπομείναντα άρματα φοβούνται και κρύβονται ,όμως το 5ο κάνει το λάθος και εμφανίζεται δίνοντας την ευκαιρία στο Μπικάκη να το στείλει από εκεί που ήρθε .Το 6ο και τελευταίο οπισθοχωρεί ελπίζοντας ότι θα γλιτώσει 700 μέτρα μακριά από τον Μπικάκη , αυτός όμως το καταστρέφει και αυτό . Τα πληρώματά τους, που μέρες πριν έκαιγαν άμαχους, γυναίκες, ιερείς και παιδιά, κάηκαν σε λίγα λεπτά από τον μοναχικό Κρητικό εκδικητή.Θαρρείς κι ήταν ένα μακάβριο παιγνίδι θανάτου, που από Θεία θέληση έπρεπε να το κερδίσει ο Ανθρωπος..
Οι πεζικάριοι βλέποντας το θάνατο μπροστά τους τρέχουν να καλυφθούν στη σχολή Γρηγορίου .Τα δυο εναπομείναντα βλήματα του Μπικάκη ρίχνονται στο ισόγειο και στον δεύτερο όροφο του κτιρίου .Ποσά πτώματα μέτρησαν οι Τουρκοι στο κτίριο δεν μαθεύτηκε ποτέ . ..
Παρέμεινε τέσσερις μέρες χωρίς τροφή, πολεμώντας με ένα πολυβόλο που βρήκε πεταμένο στον διπλανό λόφο, και έχοντας δίπλα του τη φωτογραφία της Ελένης που τον περίμενε στη Κρήτη.
Ο Καταδρομέας Μπικάκης (όπως και κανένας άλλος Αξιωματικός ή οπλίτης από όσους έλαβαν μέρος στην άνιση τούτη μάχη) δεν έλαβε ποτέ κάποια ηθική αμοιβή ή έπαινο. Η πρόταση του Διοικητού του, για άμεση απονομή του χρυσού Αριστείου Ανδρείας, έμεινε για πάντα στα συρτάρια των "ΗΓΕΤΩΝ".
Από ένοχη σιωπή; Από ντροπή; Από προκατάληψη; Κανένας ποτέ δεν έμαθε.
Όταν απολύθηκε από το Στρατό, εργάστηκε σαν οικοδόμος. Έκανε οικογένεια και παιδιά. Άφησε την τελευταία του πνοή σε τροχαίο ατύχημα το 1994, στην εθνική οδό Αθηνών Πατρών, φεύγοντας από τη ζωή -όπως κι άλλοι μαχητές καταδρομείς, Ελδυκάριοι και κυβερνήτες των Νοράτλας- με την πίκρα της μη αναγνώρισης.
Τιμήθηκε μετά θάνατον από την Λέσχη Καταδρομέων Ημαθίας.
Η τιμητική πλακέτα απεστάλη από τον -εν ζωή τότε- Πρόεδρο της Λέσχης Δρούγκα Στέφανο, στους Γονείς του στην Κρήτη.
Κανένας Δάσκαλος ή ιστορικός δεν μίλησε ποτέ στους μαθητές του γι αυτόν. Κανένας ποιητής δεν αφιέρωσε λίγη απ τη σοφία του για κάποιες αράδες από λέξεις.έστω για ένα τραγούδι.
Σε ολάκερη την Ελλάδα, μήτε στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Κρήτη, δεν υπήρξε ποτέ κάποιος δρόμος που να χωρέσει το όνομά του.
Ίσως αν τον λέγανε Κεμάλ.
Τιμη και Δοξα στους ΕΛΛΗΝΕΣ πολεμηστες.
Αθανατοι στις καρδιες μας θα μεινουν για τους τιμαμε εμεις η νεοτεροι.
ΥΓ. Εαν ηταν Αριστερος ισως του διναν μεταλιο!!.
Εκπληκτική ιστορία φίλε μου !!!! 10' :o :'(
ΠαράθεσηΥΓ. Εαν ηταν Αριστερος ισως του διναν μεταλιο!!
Μην αισθανεσαι παραπονεμενος......δωσανε αρκετα μεταλια σε δεξιους που συνεργαστηκαν με τους Γερμανους επι κατοχης (Ταγματα ασφαλειας, μπουρανταδες, Γερμανοτσολιαδες) και με την απελευθερωση πολεμησαν με τους κυβερνητικους στον εμφυλιο.
Οπως επισης πολλοι ηταν οι αγνοι πατριωτες που προσεχωρησαν στον ΕΑΜ/ΕΛΑΣ να πολεμησουν τους Γερμανους και με την απελευθερωση βρεθηκαν στα ξερονησια χωρις να ειναι καν αριστεροι και χωρις να εχουν καμμια σχεση με τον εμφυλιο (Οι λεγομενοι συνοδειπορουντες)
Γνωμη μου ειναι να μην ξεκινησεις την κουβεντα αυτη, Καλε μου εκδρομε, ιδιαιτερα αν δεν εχεις μια σαφη γνωση της ιστοριας της μεταπολιτευτικης Ελλαδας.
Ειναι μεγαλη ντροπη οταν ζουμε στην χωρα που εξυμνουν ολοι οι λαοι και οσοι εχουν ασχοληθει με την ιστορια για τον πολιτισμο και το φως που εδωσε στον κοσμο εμεις να ανεχομαστε τον καθε γενιτσαρο να μας αποκαλει φασιστες και ρατσιστες επειδη τιμουμε οσους επεσαν για την Ελλαδα μας.σε πολλες χωρες του εξωτερικου,οι πιο πλουσιοι και επιφανεις πληρωνουν για να πανε τα παιδια τους σε σχολεια για να μαθουν αρχαια Ελληνικα ωστε να μαθουν να σκεφτονται...ντρεπομαι προσωπικα ξεροντας οτι το σπιτι του μεγα Μακεδονομαχου Παυλου Μελα ειναι εγκαταλαλημενο και τεκες τοξικομανων πλεον αντι για μουσειο..κι αυτο ειναι ενα ελαχιστο απο οσα συμβαινουν στην πατριδα μας..εμεις παντα θα θυμομαστε οσους επεσαν υπερ πιστεως και πατριδος και κανεις δεν δεν θα μας αποτρεψει απο το να τους εχουμε μεσα στις καρδιες μας..
Πανω απο τη λογικη ειναι η αγαπη για την πατριδα...
Ομηρος..
Παράθεση από: ΕΚΔΡΟΜΟΣ στις 03 Φεβ 2010, 18:55:24 ΜΜ
Τιμη και Δοξα στους ΕΛΛΗΝΕΣ πολεμηστες.
Αθανατοι στις καρδιες μας θα μεινουν για τους τιμαμε εμεις η νεοτεροι.
ΥΓ. Εαν ηταν Αριστερος ισως του διναν μεταλιο!!.
Ίσως...
Αλλά την Κύπρο την πρόδωσαν δεξιοί.....
Ozy μαζί σου!!!!
Κάνει κάποιος ένα thread και αμέσως το μπαχαλεύετε
με άσχετα.
Πάντως είναι λυπηρό που αν και τόσοι έδωσαν την ζωή τους τότε
για την "προστασία" του νησιού σε κανέναν σχεδόν δεν δόθηκε ο
έπαινος που άξιζε.Ο πατριός μου τότε υπηρετούσε και ήταν να φύγει
και αυτός αλλά για κάποιον λόγο η ομάδα του δεν έφυγε ποτέ.
Ενισχύσεις που ποτέ δεν έφτασαν....
Την λέξη προστασία την βάζω σε εισαγωγικά γιατί είναι πλέον προφανές
πως όλη η φάση ήταν στημένη...Άδικα έστειλαν τόσο κόσμο σαν πρόβατα
επί σφαγή...
εγώ θέλω να πω ένα ευχαριστώ στον παππού μου και στους παππούδες όλων μας οι οποίοι πολέμησαν για την δική μας ελευθεριά,άλλοι τραυματίστηκαν, άλλοι μείνανε ανάπηροι, άλλοι εξορίστηκαν και άλλοι ξεψύχησαν για την Ελλάδα μας.. ένα είναι σίγουρο ο παππούς μου σίγουρα έφυγε απογοητευμένος για αυτό που ήταν πριν όταν έφυγε πριν 30 περίπου χρόνια... τρέμω και μόνο στην σκέψη του να ζούσε και να έβλεπε αυτή την Ελλάδα.. Παππού σε ευχαριστώ που χαράμισες τα νιάτα σου, την νεανική σου ψυχή και πήγες στον πόλεμο πέρασες, μύριες άσχημες καταστάσεις και πέθανες στα ξένα για να είμαστε εμείς ελεύθεροι σήμερα..
από καρδιάς Dadias
Παράθεση από: wildweasel στις 03 Φεβ 2010, 17:31:27 ΜΜ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΑφιερωμένο σε όλους όσους πολέμησαν και έπεσαν στα πεδία των μαχών του 20ου αιώνα ανεξαρτήτος θρησκείας και εθνικότηταςΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Παρακαλω , νομιζω οτι ο Wildweasel ηταν σαφεστατος.Το νημα δεν ειναι πολιτικη αρενα και ας το κρατησουμε ετσι Θα παρακαλουσα λοιπον τους κ. Ozymandias και Εκδρομος να αποσυρουν τα σχολια τους και αν εχουν την ευγενη καλοσυνη , να μας καταθεσουν κατι επικοδομητικοτερο , αν αυτο δεν τους ειναι μεγαλος κοπος.Ευχαριστω για την συνδρομη σας στο νημα. :)
ΒΠΠ- Μαρίνος Μητραλέξης, πιλότος καταδιωκτικού ΕΒΑ*--- 2-Nοεμβρίου 1940. Κατά τη διάρκεια αερομαχίας, κάπου επάνω απο τους ουρανούς της Θεσσαλονίκης ο Ανθυποσμηναγός Μητραλέξης πετώντας με καταδιωκτικό P.Z.L. P-24G , καταδιώκει Ιταλικό βομβαρδιστικό και ενώ έχει εξαντλήσει όλα του τα πυρομαχικά κατά την αερομαχία, πλησιάζει με το α/φ του το κάθετο σταθερό του ιταλικού βομβαρδιστικού με αποτέλεσμα να το εμβολήσει με την έλικά του!!! Το βομβαρδιστικό, καταρίπτεται και πέφτει στο έδαφος. Ο Μητραλέξης προσγειώνει αναγκαστικά το α/φ του κοντά στα συντρίμια του ιταλικού, αντιλαμβανόμενος ότι το πλήρωμά του ήταν σώο (μιας και του είχε σχεδόν αχρηστευθεί η έλικα) βγαίνει απο το πιλοτήριο τους βρισκει και τους συλλαμβάνει!!! 'Ηταν ο πρώτος εμβολισμός αεροσκάφους με τη χρήση της έλικας κατά τον ΒΠΠ τοθλάχιστον και ηπράξη αυτή έγινε πασίγνωστη και στο εξωτερικό.
Πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα το '48 κατά τη διάρκεια αναγνωριστικής αποστολής στους ουρανούς του Αιγαίου. Του απονεμήθηκε μετάλλιο Ανδρείας κατά τη διάρκεια του πολέμου, και ο βαθμός του Αντισμηνάρχου μεταθάνατον. Προς τιμήν του επίσης η μεγάλη αίθουσα σίτισης των ανωτάτων αξιωματικών (λέσχη ανωτάτων αξ/κών) στο Γ.Ε.Α., πήρε το όνομα του επικού μας ήρωα!!
http://koti.welho.com/msolanak/HAFPZL_24.html http://3kala-strava-paraloga.blogspot.com/2009/10/blog-post_28.html
*Ε.Β.Α = Ελληνική Βασιλική Αεροπορία
Πάντως πιστεύω ότι ορισμένοι που πολέμησαν στη Κύπρο τιμήθηκαν με μετάλλιο,αλλά για το Β ΠΠ!!
Ευχαριστώ πολύ όλους όσους διαβάσατε προσεκτικά το θέμα μου. Θα παρακαλούσα βεβαίως να σταθούμε σε αυτό και μόνο όσο και να πονάμε όσο και να θέλουμε να πούμε κάπου τα παράπονά μας. Αντιλαμβάνομαι και νιώθω τις σκέψεις σας παιδιά. Ας κρατήσουμε τις απόψεις και τις σκέψεις μας μακριά απο το θέμα. Όλοι είμαστε ξεχωριστοί άνθρωποι άρα έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις. Το Θέμα είναι ένα και ξεκάθαρο. Εμπλουτισμός του θέματος με παρόμοια θεματολογία. Ας σταθούμε μόνο εδώ. Είμαστε μια οικογένεια όλοι εδώ. Ας θεωρηθεί το Θέμα ως ένα σημείο, μιά μικρή άκρη που αναφέρονται ιστορίες για απίστευτες μάχες και ιστορίες για ήρωες που καταφέρνουν το ακατόρθωτο εν καιρό πολέμου στον 20ο Αιώνα.
Ευχαριστώ πολύ όλους για την συμπαράσταση σας σε ένα μεγάλο πιστεύω θέμα που με την βοήθειά σας μπορεί να γίνει τεράστιο ;) ;) :)
εχουμε καταντισει η ντροπη της ευρωπης...το μονο που ενδιαφερει τους Ελληνες πλεον ειναι το χρημα εχουμε ξεχασει ολα οσα εγιναν στο παρελθον για να ειμαστε εμεις εδω.Ρουφιανοι πολιτικοι μας κυβερνανε μας κοροιδευουν μεσ τη μουρη μας κλεβουν τα παντα.εχουν πουλησει την τιμη μας τα ονοματα μας τα παντα στο βομο του χρηματος.ποτε θα βαλει μυαλο ο κοσμος και θα ξεσηκωθει αραγε?
ο μεγαλυτερος αθλος που εχω διαβασει ειναι με διαφορα του Βιτμαν!!
να μην ξεχασουμε τον μεγαλο Χάρτμαν με 352(!!!!!) καταριψεις, τον οποιο ειχαν επικυρηξει οι Ρωσσοι!!
κ τριτος αθλος αυτος του Μητραλεξη, τον οποιον προσπαθησαν να αντιγραψουν οι Γερμανοι (κατα την υπερασπιση του Βερολινου αν θυμαμαι καλα) στις τελευταιες μερες της Luftwaffe.
τον αθλο του Μπικακη δυστυχως δεν τον ειχα ακουσει ποτε!! κριμα που δεν τον αναγνωρισαν.
δεν ξερω αν "κολαει" εδω να αναφερουμε κ την αυτοθυσια του καταδρομικου Yamato που εξοκειλε στα ρηχα για να σφυροκοπησει την αποβαση των αμερικανων πεζοναυτων.
Παράθεση από: Horus στις 03 Φεβ 2010, 22:31:41 ΜΜ
δεν ξερω αν "κολαει" εδω να αναφερουμε κ την αυτοθυσια του καταδρομικου Yamato που εξοκειλε στα ρηχα για να σφυροκοπησει την αποβαση των αμερικανων πεζοναυτων.
Koλαει και παρακολαει....γραψε μας και αλλα
Horus συγγνώμη αν σου παίρνω την δόξα.
Αυτά βρήκα για το Yamato:
http://arkoleon.blogspot.com/2010/01/h-toy-yamato.html (http://arkoleon.blogspot.com/2010/01/h-toy-yamato.html)
http://www.greece-japan.com/yamato.htm (http://www.greece-japan.com/yamato.htm)
Κυριοι, θα σας πω το εξης - τους ηρωες πρεπει να τους θυμομαστε, αλλα δεν πρεπει να μας διαφευγει το οτι πολλες τετοιες ιστοριες εχουν σαν στοχο να αποσπασουν τη προσοχη απο τα εγκληματα και τα αισχη. Ειναι προτιμωτερο να μην γνωριζουμε την ιστορια μας απο το να τη "γνωριζουμε" οπως τη "γνωριζουν" σημερα στη Ρωσια, με τα διαφορα εγκληματα, πολεμικα και μη, να παρουσιαζονται σαν νικες και κατορθωματα. Στην Ελλαδα ειναι λιγο δυσκολο να φανταστουμε πχ να ηρωοποιουνται οι συνταγματαρχεις και να παρουσιαζει καποιος σαν κατορθωμα τα στρατοπεδα στη Γιαρο και Μακρονησο, αλλα για τους Ρωσους ειναι φυσιολογικο να υμνουν τον Σταλιν και τους υπολοιπους φονιαδες και μανιακους σαν και αυτον, σε σημειο τετοιο που ψαχνουν μετα μανιας δικαιολογιες για το οποιο εγκλημα τους. Απο το να "ξερουμε" ετσι την ιστορια καλητερα να μην τη ξερουμε - πιο καλα θα ειμαστε και εμεις, και η ιστορια.
To ποιά είναι η σωστή ιστορία και ποιος ο σωστός τρόπος για να την πεις δεν θα το μάθουμε ποτέ! Ξέρουμε μόνο ότι μας λένε! Ωστόσο αυτό το κομμάτι της ιστορίας, τους ήρωες θεωρώ ότι πρέπει να γνωρίζουμε τα κατορθώματά τους και μάλλον είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε γι'αυτούς ανεξαρτήτως του λόγου που το έκαναν! Ο Michael Wittmann π.χ. ήταν γερμανός, αυτό δεν σημαίνει οτί δεν ήταν ήρωας επειδή ήταν ναζί. Αντιθέτως! Τα κατορθώματα πρέπει να τα βλέπουμε ως αυτό που είναι ακόμη κι αν πιστεύουμε ότι ήταν λάθος. Θα μου πείτε έτσι πρέπει να αναγνωρίσουμε και τον Χίτλερ που κατάφερε να πείσει τόσο κόσμο ότι έχει δίκιο ή τους ρώσους που ξεκίνησαν την προπαγάνδα με την σημερινή της έννοια. Θα απαντούσα ότι ναι, πρέπει να τους αναγνωρίσουμε ότι ήταν κατόρθωμα αυτό που έκαναν ακόμη κι αν είχαν άδικο που το έκαναν. Σκεφτείτε και πόσος κόσμος τώρα χρησιμοποπιεί αυτά τα κακά! Π.χ. Προπαγάνδα με μορφή διαφίμησης ή ΜΜΕ. (Δεν θέλω να προκαλέσω πολιτική συζήτηση, απλά λέω να αναγνωρίζουμε αυτό που είναι χωρίς ταμπού.)
Αλλο λεω - το θεμα δεν ειναι αν ειναι καποιος Γερμανος, αλλα το αν ηταν κατορθωμα αυτο που εκανε
Συγγνώμη, κατάλαβα λάθος αυτό που έλεγες. Έχεις δίκιο αλλά ποιος είμαι εγώ να πω αν αυτό που έκανε ο οποισδήποτε είναι κατόρθωμα? Να επαναλάβω οτι ξέρουμε μόνο ότι μας λένε οπότε μάλλον δεν ξέρουμε τίποτα αφού ο καθ'ένας λέει την δική του ιστορία!
ο πατερας μου πολεμησε στην Κυπρο και μ ειχε πει δυο τρεις ιστοριες τις οποιες τωρα ποια δυστηχως δεν μπορω να ακουσω...
ενα μπορω να π ομως με σιγουρια !...πως το σημαδι απο τη σφαιρα που του ειχε περασει ξυστα απο σβερκο το εχει ακομα
το ειχε παθει οταν μετεφερε ενα τραυματια να τον βαλει μεσα σε ενα σπιτι πραγμα που καταφερε μιας και ηταν σχεδον διπλα οταν τον χτυπησανε. οταν ξεπερασε το σοκ ταμπουρωθηκαν μεσα
δεν τον ενοιζαν τα μεταλλια διοτι ελεγε πως ειναι αποδειξη για το οτι σταθηκες τυχερος και το πως να παιρνεις ειτε να μην παιρνεις μεταλλια το καθηκον σου με τον ενα ή τον αλλο τροπο θα το κανεις!!
Ο παππους μου ηταν στο Βασιλισσα Ολγα οταν βυθιζοτανε και εχει παρει τρια μεταλλια(συν αλλα τεσσερα που ειχε για ανδρεια) για αυτο διοτι βρηκε μια τρυπα στο μηχανοστασιο απλωσε τα χερια του και βγηκε εξω!Αργοτερα στο Αβερωφ και μετα στο Αγγλικο Ναυτικο...δεν εκανε το καθηκον του λιγοτερο ή περισσοτερο απο καποιον αλλο...
τι να τα κανει κανεις τα μεταλλια?
Παράθεση από: ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ στις 03 Φεβ 2010, 19:40:32 ΜΜ
Ειναι μεγαλη ντροπη οταν ζουμε στην χωρα που εξυμνουν ολοι οι λαοι και οσοι εχουν ασχοληθει με την ιστορια για τον πολιτισμο και το φως που εδωσε στον κοσμο εμεις να ανεχομαστε τον καθε γενιτσαρο να μας αποκαλει φασιστες και ρατσιστες επειδη τιμουμε οσους επεσαν για την Ελλαδα μας.
πηγα στο σχολειο μου εχθες για να δωσω τα στοιχεια μου για να βγαλω ταυτοτητα πανελληνιων και οπως περιμενα να ερθει ο διευθυντης ακουσα μια κοπελιτσα να λεει οτι επρεπε να ειχαν καψει την Ελληνικη Σημαια στη καταληψη!!!!
το τι ακουσε απο μενα για αυτη της τη κουβεντα δεν λεγεται( φυσικα και δεν την εβρισα) αλλα μετα το τι μου λεγανε δεν μπορειτε να φανταστειτε!!!Ολα τα ακουσα!
Παράθεση από: ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ στις 03 Φεβ 2010, 19:40:32 ΜΜ
Πανω απο τη λογικη ειναι η αγαπη για την πατριδα...
Ομηρος..
η Ελλαδα ειναι ισως η μονη χωρα που αν καις τη σημαια ειναι μαγκια κ εισαι κοινωνικα αποδεκτος!!
οχι μονο αυτο, ετσι δηλωνεις τον βαθυ σου προβληματισμο για την εκαστοτε κυβερνηση κ την κατασταση στην οποια η κοινωνια μας εχει περιελθει..
επισης αν κανει το λαθος η αστυνομια να σε συλλαβει γιατι βεβηλωνεις το εθνοσημο κ καταστρεφεις κρατικη περιουσια που ανηκει σε ολους τους φορολογουμενους, τοτε εμφανιζεται δικηγορος του συριζα να καταγγειλει την αντισυνταγματικη σου συλληψη! (δεν παραθετω προσωπικη εκτιμηση για να μην γινει πολιτικη η συζητηση, ειναι αυτο που ειδα στις ειδησεις)
αν τολμαγες να το κανεις αυτο στην αμερικη ειχες φαει μια στο στηθος κ μια στο κεφαλι πριν καν εμφανιστουν οι καμερες!! ουτε στη γερμανια θα γλιτωνες το ξυλο της αρκουδας για κατι αντιστοιχο! να μην πουμε για αγγλια, γιατι εκει ανθρωποι εχουν πυροβοληθει για πολυ λιγοτερα!! αυτοι ειναι καθυστερημενοι ομως, εμεις εχουμε δημοκρατια!
καλως ή κακως η ιστορια γραφεται απο τους νικητες παιδια. ο χιτλερ κ ο σταλιν ανηκουν στους ηττημενους. ετσι μαζι τους καταδικαζονται κ οι πολεμιστες τους. τον παιπερ π.χ ολοι τον ταυτιζουν με την εκτελεση των αγγλων στο μαλμεντυ. κανενας δεν ενδιαφερεται για το πως κερδισε τα μεταλια του κ εγινε ο νεοτερος ανχης στο γερμανικο στρατο.
ο σταλιν οταν σφαγιασε τους κοζακους κ τους ουκρανους που συμαχησαν με τους γερμανους ηταν ο γενοκτονος, αν η ζαρια ειχε κατσει αλλιως ομως θα ηταν εθνικος ηρωας κ αυτος που εσωσε τη σοβιετικη ενωση απο τους εισβολεις!!
σκεφτητε τις "ζαριες" της ιστοριας κ τους μεγαλους ηγετες κ πως θα μπορουσαν να ειναι τα πραγματα.
ουασινγκτον απο μεγαλυτερος προδοτης -> μεγαλυτερος εθνικος ηρωας!
βασιλισσα της αγγλιας απο γενοκτονος -> πιο αγαπητη προσωπικοτητα στο νησι!
Είναι πολύ σχετικό το ποιος είναι ήρωας και ποιος δεν είναι...
Και το λέω αυτό γιατί ποτέ τα κριτήρια δεν μπορούν να είναι αντικειμενικά...
Κάποιος που για κάποιους είναι ήρωας,για κάποιους άλλους είναι προδότης/δολοφόνος...
Σε ένα πόλεμο ή μια μάχη δεν υπάρχει νικητής όπως και να το δείς,αν το δείς αντικειμενικά...
Και οι 2 (3-4-5...) πλευρές έχουν απώλειες....άρα σε όλες τις πλευρές κάποιοι έχασαν δικά τους αγαπημένα πρόσωπα.
Κατόρθωμα για 'μένα ήταν ότι ο Αϊνστάιν κατάφερε να "ξεκολλήσει"/"ανοίξει" τα μυαλά των φυσικών της εποχής και να τους δείξει και άλλους "δρόμους"...
Κατόρθωμα ήταν του Παπανικολάου η γνωστή εξέταση Pap - test που σώζει στην κυριολεξία ζωές...
Ήρωες είμαστε όλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο...
Τα μετάλλια και οι τίτλοι υπάρχουν...αλλά κι αυτά μετά απο τα προαναφερθέντα,καταλαβαίνεται ότι δεν είναι αντικειμενικά...
Αυτή είναι η δική μου γνώμη τουλάχιστον...
Ο Πάιπερ ήταν πραγματικά ένας πολύ ταλαντούχος αξιωματικός, και το μεγαλύτερο κατόρθωμά του ήταν στο ανατολικό μέτωπο με σειρά ηρωισμού και αυταπάρνησης σε διάφορες "ακατόρθωτες" αποστολές που του ανέθεταν. (Η "σφαγή του μαλμεντυ" έγινε χωρίς εντολή του ιδίου του Πάιπερ φυσικά, ήταν πρωτοβουλία μερικών θερμόαιμων SS, που όπως αποδείχτηκε έκαναν τους αμερικάνους να πολεμούν μέχρις εσχάτων προκειμένου να παραδοθούν στη συνέχεια)
Θα παραθέσω λεπτομέρειες για τα κατορθώματά του Πάιπερ σύντομα και μπράβο για την ιδέα σου.
Τώρα, άσχετα αν συμφωνούμε ;D ή διαφωνούμε ας περιοριστούμε στα της ιστορίας χωρίς να μένουμε σε πολιτικά θέματα. Θέματα όπως το κάψιμο της Ιερής μας σημαίας κλπ, είναι αυτονόητα καταδικαστέα και αποτελούν πράξεις προδοσίας και ιεροσυλίας προς τους προγόνους μας που θυσιάστηκαν για να απολαμβάνουμε σήμερα την ελευθερία, αλλά δεν είναι ενότητα που πρέπει να απασχολεί το παρόν αντικείμενο που σχολιάζεται εδώ.
Επίσης, εδώ γράφουμε ιστοριούλες (μικρές-μεγάλες), κατορθωμάτων που προσωπικά θεωρούμε ηρωικές, που μας συναρπάζουν, συγκινούν κλπ.
Ήρωας είναι και ένας παντρεμένος ακόμη :'( :'( :'(... 8) ή οι γείτονες μου με τη μουσική που ακούω (ξέρει ο Male... ;D \w/ )
Εδώ ασχολούμαστε με πολεμικούς ήρωες, δηλαδή ήρωες στα πεδία των μαχών ανά τον κόσμο στο διάβα της ιστορίας, από την αρχή της καταγεγραμμένης ιστορίας μέχρι σήμερα.
Είναι πραγματικά πολύ απλό...έχεις να καταθέσεις κάποιο γεγονός? το βάζεις. Δεν έχεις? Μη γράφεις.
οτι ειμαι Male με Μ κεφαλαιο το ξερω αλλα μπαινεις που μπαινεις στο κοπο να πατησεις shift+alt γραφτο ολο...
χαχαχαχαχαχαχαχα
βασικα εμεις ειμαστε οι ηρωες με τη μουσικη που ακουνε οι αλλοι !!!!!
O καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής όλων των εποχων Carlos Hathcock http://translate.google.gr/translate?hl=el&sl=en&u=http://en.wikipedia.org/wiki/Carlos_Hathcock&ei=zMJqS5WRMJrimgOo77T5BA&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=1&ved=0CA4Q7gEwAA&prev=/search%3Fq%3Dcarlos%2Bhathcock%26hl%3Del%26rlz%3D1R2ADFA_elGR361 (http://translate.google.gr/translate?hl=el&sl=en&u=http://en.wikipedia.org/wiki/Carlos_Hathcock&ei=zMJqS5WRMJrimgOo77T5BA&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=1&ved=0CA4Q7gEwAA&prev=/search%3Fq%3Dcarlos%2Bhathcock%26hl%3Del%26rlz%3D1R2ADFA_elGR361)
Kαι μιας μιλάμε για ήρωες ας δούμε και κάποιους άγνωστους ήρωες ΄
http://video.google.com/videoplay?docid=-7370958317563864899# (http://video.google.com/videoplay?docid=-7370958317563864899#)
Είμαι σίγουρος πως θα γράψουν κι άλλοι για άσχετα θέματα κάτσε να δεις...Είπαμεεεε, κατορθώματα γράφουμε εδώ για ήρωεες ή απίστευτες ιστορίες μαχών του 20ου αιώνα. Να το κάνω πιό λιανά ;) :
Αν δεν έχουμε στοιχεία δεν γράφουμε τίποτε. όχι σε φάση μου είπε ένας, πολιτικές αδικίες και άκυρα πράγματα. Γράφετε εδώ ΜΟΝΟ εάν είστε φίλοι του είδους και όχι παρεμβάτες του ή και καλά διορθωτές- ειδήμονες. Είμαι σίγουρος πως΄δεν θα καταλάβουν κι άλλοι το τόοοσο πιά πολύπλοκο θέμα που έβαλα στην επικεφαλίδα ;) και θα συνεχίσουν να γράφουν σε στυλ ''και εγώ έτσι και έκανα και έρανα'' ( βρε σεις δεν μας ενδιαφέρει, μας ενδιαφέρει μόνο ότι ήταν κάπου κάποτε στον 20ο αιώνα κάποιοι τύποι που έκαναν αυτό και αυτό υπό αυτές τις συνθήκες ή υπό αυτήν την δυσαναλογία, κάτι πολύ πολύ δύσκολο τελεία και παύλα.
Ευχαριστώ εάν έγινα σαφής/ κατανοητός (του μικρού μου ανηψιού που είναι 9 ετών του άρεσε το θέμα πάντως ;) ;) )
Πιστεύω ότι το παρακάτω αξίζει να υποθεί αν και η ιστορική ύπαρξη αμφισβητείται
(Από το βιβλίο του "Μυστική Ακρόπολη" του συγγραφέα Ιωάννη Γιαννόπουλου)
Είναι Κυριακή 27 Απριλίου 1941, ώρα 8.30. Ένα στρατιωτικό άγημα,
αποτελούμενο από δυο μοτοσικλέτες, ένα Κίμπελ-βάγκεν και ένα φορτηγό,
ανεβαίνει από το Θησείο την οδό Απ. Παύλου προς την Ακρόπολη.
Επάνω στον Ιερ6 Βράχο, (πο μέρος που οι Αθηναίοι ονομάζουν
Καλλιθέα, ψηλά στον ιστό κυματίζει η Σημαία. Η εθνική Σημαία με το
μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται
από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.
Οι στρατιώτες που την φρουρούσαν όλες τις ημέρες από την 28η
Οκτωβρίου του 1940 δεν υπάρχουν πια. Κι όμως ένας φρουρός είναι εκεί. Είναι
η πρώτη του ημέρα που του ανέθεσαν αυτή την δουλειά και είναι πολύ υπερήφανος.
Είναι μόλις 17 χρονών και μέλος της Εθνικής Οργάνωσης
Νεολαίας (ΕΟΝ). Από τα τείχη είδε, κάτω στην πόλη, στρατιωτικά
Γερμανικά αυτοκίνητα να πηγαινοέρχονται και σιγά-σιγά τους ανθρώπους
να κυκλοφορούν. Είχε μια αγωνία για τους Γερμανούς
που είχαν μπει στην Αθήνα, μια στενοχώρια για τον αδελφό του, που δεν
είχε γυρίσει ακόμη από το μέτωπο. Τον παίδευε το τι έμελλε να ξημερώσει
τις επόμενες ημέρες για την οικογένειά του, τους φίλους του, την Πατρίδα
του. Του ζέστανε την καρδιά όμως η σημαία που κυμάτιζε, η Ακρόπολιι η
αιώνια και ο Αττικός ήλιος. Μια μικρή αισιοδοξία άρχισε να νιώθει η παιδική
του ψυχή η αθώα. Θα πέρναγαν όλα.
Πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια ήταν το τρίπτυχο των ιδανικών της εποχής εκείνης.
Γι' αυτά τα τρία αγαθά πρέπει να ζούμε, να εργαζόμαστε και να προσπαθούμε.
Η πατρίδα του είχε σκλαβωθεί. Οι άνθρωποι και η πίστις των
θα φρόντιζαν να ελευθερωθεί γρήγορα!
Την ίδια στιγμή που ο Κώστας - ο φρουρός της Σημαίας - σκεπτόταν όλα
αυτά, το στρατιωτικό Γερμανικό άγημα έφθανε εμπρός από τα προπύλαια.
Πρώτα οι μοτοσικλετιστές κατέβηκαν, μετά ο οδηγός, οι δύο αξιωματικοί
από το Κίμπελ-βάγκεν και οι στρατιώτες από το φορτηγό. Παρετάχθησαν,
αφού έφτιαξαν τις στολές τους. Οι αξιωματικοί του στρατού, ταγματάρχης
Peter Jacoby και λοχαγός Georg Elsnits, τους επιθεώρησαν. Ένας λοχίας
κρατούσε μια σημαία διπλωμένη κατά τον στρατιωτικό τρόπο. Τα πρόσωπα
όλων έλαμπαν. Γι' αυτούς - το άγημα της Σημαίας - η στιγμή εκείνη ήταν
το επιστέγασμα της νίκης τους. Όλοι είχαν επιλεγεί γι' αυτήν την τιμή.
Ανήκουν στους "ορεινούς" του στρατού, δηλαδή στην 6η ορεινή μεραρχία
που είχε έμβλημα το εντελβάις των Άλπεων*.
Ξεκίνησαν σιγά-σιγά. Ακολούθησαν κι αυτοί το δρόμο που ακολουθούσε
η πομπή των Παναθηναίων, πόσο όμως διαφορετική ήταν τούτη η πομπή!
Ακόμη και το λουλουδάκι - το εντελβάις - έδειχνε εντελώς ξένο με το περιβάλλον.
Μια σοβαρότητα τους κατέλαβε. Ο τόπος τούτος ήταν διαφορετικός. Ήξεραν άραγε το νόημα της στιγμής, ένιωθαν τους αιώνες; Κανείς δεν
ξέρει. Μόλις έφθασαν στον Παρθενώνα είδαν - με έκπληξή τους - ότι η
Σημαία δεν ήταν μόνη. Κάποιος νεαρός με στολή - όχι στρατιωτική - ήταν
εκεί. Συνέχισαν να προχωρούν. Ο Κώστας τους είχε δει κι αυτός. Είχε χάσει
την χαλαρότητά του και τέντωσε από ένστικτο το σώμα του. Δεν ήξερε
ακόμη τι θα γινόταν αλλά ένιωθε ...
Την ώρα που οι στρατιώτες πλησίαζαν, ήλθε κοντά στον ισrό της
Σημαίας και τον άγγιξε. Να τον προστατεύσει ή να πάρει δύναμη απ'
αυτόν; Σίγουρα και τα δύο. Ήταν εκείνη η μοναδικιί στιγμή που τα γεγονότα
είναι τόσο δυνατά που το παιδί γίνεται άνδρας. Άπλωσε το αριστερό
του χέρι και αγκάλιασε τον ιστό.
Οι στρατιώτες εν τω μεταξύ είχαν πλησιάσει και είχαν παραταχθεί σε
μια σειρά εμπρός από τον ιστό, κοιτάζοντάς τον. Οι αξιωματικοί εμπρός
τους, ο λοχίας με την σημαία ένα βήμα πιο πίσω. Ο Κώστας είδε την
σημαία που κρατούσε ο λοχίας και κατάλαβε. Ήλθαν να υψώσουν την
σημαία. Την σημαία τους. Αχ, και να 'χε ένα όπλο σκέφτηκε απλά.
Οι αξιωματικοί - ελαφρά αμήχανοι - προχώρησαν ένα ακόμη βήμα, στάθηκαν
προσοχή και τον χαιρέτησαν στρατιωτικά. Ο Κώστας ανταπόδωσε
μάλλον από ένστικτο. Και να εκεί ο νεαρός Έλληνας, κρατώντας τον ιστό
με αισθήματα ψυχικής συντριβής για το ό,τι έμελλε να επακολουθήσει,
δαγκώνοντας τα χείλη και σφίγγοντας τις γροθιές του, σοβαρός με τα
καστανά του μάτια - φλόγες πραγματικές - να διαπερνούν τα πρόσωπα των
αξιωματικών. Και εκείνοι αμήχανοι, καταλαβαίνουν.
Και ο Παρθενώνας, το Ερεχθείο, ο Ιερός Βράχος, να παρακολουθούν
σκηνές που είχαν επαναληφθεί στο παρελθόν. Άκρα ησυχία, μόνο ο θόρυβος
της Σημαίας που κυματίζει. Ο λοχίας με την σημαία τους προχώρησε
και ο ταγματάρχης ένευσε με το κεφάλι του.
Ο Κώστας άφησε τον ιστό που τον κρατούσε και τους γύρισε την πλάτη.
Άρχισε με αργές κινήσεις να λύνει το σχοινί και να υποστέλλει την
Σημαία του. Δάκρυα πολλά άρχισαν να κυλούν απ' τα μάτια του. Δεν έβγαλε
άχνα. Κατάπιε τους λυγμούς του. Η σημαία πλέον κατέβαινε αργά-αργά
και εκείνος σκεφτόταν:
Συγχώρα με, σε παρακαλώ! Δεν γίνεται διαφορετικά. Καλύτερα εγώ, παρά αυτοί.
Μην στεναχωρείσαι δεν θα σε πάρουν αυτοί!
Παιδικά απλά λόγια ή λόγια Ελλήνων οπλιτών του Λεωνίδα;
Ο βαθμοφόρος της Νεολαίας ή ο βετεράνος πολεμιστής της φρουράς
των Αθανάτων του Αλέξανδρου;
Μα μήπως δεν είναι το ίδιο; Παιδιά και πολεμιστές δεν έχουν την ίδια
ψυχή αφού είναι Έλληνες;
Ο Κώστας έχει τελειώσει. Αρχίζει το δίπλωμα της σημαίας. Την διπλώνει
άψογα. Εξακολουθεί να έχει στραμμένη την πλάτη στους στρατιώτες.
Χωρίς ούτε καν να στρέψει το βλέμμα του προς αυτούς, προχωρά προς τις
επάλξεις του τείχους. Σφίγγει την Σημαία στο στήθος του. Οι στρατιώτες
τον κοιτούν. Δεν ξέρουν. Άραγε νιώθoυν;
Ο Κώστας ήδη έχει πάρει πια έναν άλλο δρόμο. Ένα συμπαντικό δρόμο,
αυτόν που λίγοι ζωντανοί νιώθουν. Ένα ακόμη βήμα προς το τείχος. Μετά
οι επάλξεις. Μετά το κενό. Το παιδί πέφτει στον γκρεμό χωρίς ν' αφήσει
την σημαία του.
Συνειδητά. Ελληνικά. Υπέροχα.
Γι' αυτόν, απλά κρατεί την υπόσχεσή του. Η σημαία δεν παραδίδεται. Ο
Κώστας Κουκκίδης ανοίκει στην Ιστορία πλέον.
Οι Γερμανοί τα χάνουν. Μερικοί από τους στρατιώτες ήδη ετοιμάζονται
να ορμήσουν προς το τείχος.
Ο ταγματάρχης κοφτά, τους επαναφέρει: Εμπρός, την σημαία!
Ο λοχίας προχωρεί. Σε λίγο η στρατιωτική σημαία της Γερμανίας κυματίζει
στον ιστό.
Ξένη κι αυτή όπως το εντελβάις, ξένη όπως και οι στρατιώτες του αγήματος.
Ο ταγματάρχης Jacoby και ο λοχαγ6ς Elsnits προχωρούν προς το σημείο
που χάθηκε ο 'Ελληνας φρουρός. Κοιτούν από ψηλά. Ο Κώστας είναι με
την σημαία κάτω στο βάθος, επάνω στα βράχια.
Γυρίζουν με σκυμμένο το κεφάλι. Θα είναι αυτοί που επίσημα λίγο αργότερα
θα ζητήσουν από την διοίκησή τους να υψώνεται και η Ελληνική
Σημαία μαζί με την δική τους, από τούδε και στο εξής. Πράγματι, με έγκριση
του Γεν. Επιτελείου της Βέρμαχτ, την επομένη ημέρα η Ελληνική
σημαία κυματίζει ξανά.
.
Μπράβο στον Ranger!! 10' :) Τέτοια όμορφα πραγματάκια, να δίνουμε γνώση και να παίρνουμε γνώση.
Πραγματικά δεν ήξερα την ιστορία αυτή φίλε μου, ωραίος!!
Ευχαριστώ ;)
Καλησπέρα σε όλους.Μία από τις ιστορίες που μου είχε πει ο παππούς μου για τον αδερφό του πατέρα του τον Γιάννη την οποία είχε ζήσει ο ίδιος όταν ήταν μόλις 11 χρονών .Όταν έγινε η γερμανική εισβολή στα Γίαννενα , είχε πάρει τα παιδιά που πρόλαβε να μαζέψει για να οδηγήσει έξω από τα Γιάννενα μέσο υπόγειων σωληνώσεων που βγάζαν έξω από την πόλη.Από πίσω τους κυνηγούσε μια μικρή ομάδα γερμανών 5-6 άτομα μου είχε πει ο παππούς μου.Στη διαδρομή προς τα έξω ένα σημείο του σωλήνα ήταν αποκλεισμένο (μιλάμε για τεράστιες σωλήνες 2-2,5μέτρα δεν θυμάμαι και καλά διάμετρο). Αφού πέρασε τα παιδία από ένα άνοιγμα π έιχε από πάνω έμεινε πίσω για να καθυστερήσει τους γερμάνους.Κατάφερε να αφοπλίσει τον προπορευόμενο από τους άλλους γερμανό (χτυπώντας τον με μία πέτρα στο κεφάλι) και του έκλεψε το όπλο .Ο πάππούς μου παρακολουθούσε από το κενό πάνω από τη σωλήνα .Έβλεπε τον αδερφό του πατέρα του να σκωτώνει όσους ερχόντουσαν από την άλλη άκρη ώσπου έμεινε από σφαίρες το όπλο και να ορμάει κατα πάνω τους κρατώντας μια χειροβομβίδα και φωνάζοντας στα παιδιά:
-ΦΥΓΕΤΕ ΤΩΡΑ !!. Καθώς έτρεχε άκουσε τον ήχο της έκρηξης από την χειροβομβίδα . Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που τον είδε. Και για να μην ξεχάσω και τον παππού μου και ο ίδιος έιχε κάνει πολλά sabotaze στους γερμανούς και κλοπές από στρατόπεδα.Μου είχε δείξει το νυφικό της γιαγιάς μου όταν ήμουν μικρός το είχε φτιάξει από κλεμένο γερμανικό αλεξίπτωτο καθαρό μετάξι πέδες . Και για να λέω και τα καλά ορισμένων 'αντιπάλων' μας τότε , ένας από τους λόγους που επέζησε ο παππούς μου μετέπειτα ήταν ένας Ιταλός αξιωματικός (δυστηχώς δεν θυμάμαι το όνομα του να είναι καλά εκεί που είναι ) που του έδινε φαγητό, του έλεγε πότε θα κάναν έρευνες οι γερμανόι και τον είχε βγάλει από τρύπα (βάζαν κόσμο σε χαντάκια και τους σκώτωναν για παραδειγματισμό στους αντάρτες) 2 φορές .Δυστηχώς το μάθαν οι γερμανοί και τον εκτέλεσαν.Θα σας έλεγα και σκηνές από εμφύλιο που μ έλεγε αλλά δεν θα θελα να τα απεικονίσω γιατί δεν υπάρχει τιποτα το ευχάριστο σε αυτές.
Υ.Σ. συγνώμη για την μακρολογία μου αν σας κούρασε
Παράθεση από: Ranger στις 04 Φεβ 2010, 14:58:57 ΜΜ
O καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής όλων των εποχων Carlos Hathcock http://translate.google.gr/translate?hl=el&sl=en&u=http://en.wikipedia.org/wiki/Carlos_Hathcock&ei=zMJqS5WRMJrimgOo77T5BA&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=1&ved=0CA4Q7gEwAA&prev=/search%3Fq%3Dcarlos%2Bhathcock%26hl%3Del%26rlz%3D1R2ADFA_elGR361 (http://translate.google.gr/translate?hl=el&sl=en&u=http://en.wikipedia.org/wiki/Carlos_Hathcock&ei=zMJqS5WRMJrimgOo77T5BA&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=1&ved=0CA4Q7gEwAA&prev=/search%3Fq%3Dcarlos%2Bhathcock%26hl%3Del%26rlz%3D1R2ADFA_elGR361)
Θα διαφωνήσω σε αυτό λέγοντας σου ότι ο καλύτερος με διαφορά ήταν ο Φιλανδός Simo Häyhä, δες παρακάτω τα link. ;)
http://en.wikipedia.org/wiki/Simo_H%C3%A4yh%C3%A4 (http://en.wikipedia.org/wiki/Simo_H%C3%A4yh%C3%A4)
http://www.mosinnagant.net/finland/simohayha.asp (http://www.mosinnagant.net/finland/simohayha.asp)
http://www.snipercountry.com/SnipHistory.asp (http://www.snipercountry.com/SnipHistory.asp)
Παράθεση από: Horus στις 04 Φεβ 2010, 12:15:53 ΜΜ
η Ελλαδα ειναι ισως η μονη χωρα που αν καις τη σημαια ειναι μαγκια κ εισαι κοινωνικα αποδεκτος!!
Υπερβολές και γενικότητες...
Μην βάζετε πολιτικά θέματα στα threads λέμε!!!!
Sapper 705 kills σε 100 μέρες είναι τρελό νούμερο!
Ειδικά κάτω από τόσο αντίξοες συνθήκες όπως οι -40
ως -20 βαθμοί!Μόνο που το σκέφτομαι παγώνω!
Αλλά είχε όπως βλέπω τον τρόπο να φέρει το περιβάλλον
και τις αντιξοότητες υπέρ του πχ το μάσημα χιονιού.
Τα 505 επιβεβαιωμένα kills πως επιβεβαιώνονται?
Πήρε τις ταυτότητες των θυμάτων?
Αν ναι τότε είναι ακόμα μεγαλύτερο το επίτευγμά του.
Ενα αφιερομα στον θειο μου ΘΑΝΑΣΗ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ Ελληνα λοκατζη που επεσε απο φιλια πειρα στην κηπρο αυτος ο ανθρωπος επεσε απο αεροπλανω χωρις αλεξιπτοτο και εζησε ΝΑ ΕΙΣΕ ΚΑΛΑ ΘΕΙΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕΣ ΠΕΡΙΦΑΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
«Οι χειριστές ήταν νεκροί και το αεροπλάνο ακυβέρνητο δεχόταν πυρά. Είχαν πάρει φωτιά τα κασόνια με τις χειροβομβίδες δίπλα μου και ένιωθα να καίγομαι. Κοίταξα για αλεξίπτωτο, αλλά δεν βρήκα πουθενά. Άνοιξα την πόρτα του αεροσκάφους και πήδηξα στο κενό».
Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, το ελληνικό πολεμικό αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε ο 20χρονος τότε ΛΟΚατζής Θανάσης Ζαφειρίου κατέπεσε και τυλίχτηκε στις φλόγες, παρασύροντας στον θάνατο όλους τους υπόλοιπους επιβάτες- 32 στρατιώτες και πλήρωμα.
«Οι γονείς μου έκαναν κηδεία και τα εννιάμερα, ενώ ήμουν ζωντανός. Από το σοκ ο πατέρας μου υπέστη καρδιακή προσβολή και μερικούς μήνες μετά πέθανε», θυμάται σήμερα ο κ. Ζαφειρίου, που βρέθηκε 24 ώρες μετά το σωτήριο άλμα του βαριά τραυματισμένος σε ένα χωράφι δίπλα από το αεροδρόμιο της Λευκωσίας, τον Ιούλιο του 1974. Ειδικοί εμπειρογνώμονες υπολόγισαν- με βάση το σημείο συντριβής του πολεμικού αεροπλάνου και το σημείο όπου βρέθηκε ο τότε 20χρονος ΛΟΚατζής- ότι η πτώση του έγινε από ύψος τουλάχιστον 75 μέτρων. Ο Θανάσης Ζαφειρίου επέζησε από θαύμα. «Δεν θυμάμαι τίποτα από τον εντοπισμό μου. Θυμάμαι καθαρά πως έπεφτα σαν μολύβι στο χώμα. Για 7 μήνες δεν είχα τις αισθήσεις μου και δεν θυμάμαι παρά ελάχιστα από τη νοσηλεία μου στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο 401. Τότε είχαν πει οι γιατροί πως έπρεπε να μου κόψουν το πόδι. Δεν τους άφησα και σήμερα στέκομαι όρθιος- αν και κουτσαίνω λίγο καθώς περπατώ», λέει σήμερα ο κ. Ζαφειρίου, που έχει πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ με την επωνυμία «Το θαύμα»...
Σε μια συγκινητική εκδήλωση ο Δήμος Έγκωμης, στη Λευκωσία, τίμησε τον Θανάση Ζαφειρίου, τον μοναδικό επιζώντα από τη συντριβή , κατά την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο, ενός ελληνικού μεταγωγικού τύπου "Νοράτλας'. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, σε χαιρετισμό, που διαβάστηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Στέφανο Στεφάνου, ευχαρίστησε τον Θανάση Ζαφειρίου για την προσφορά του στην Κύπρο. Η πράξη του Δήμου Έγκωμης να τιμήσει τον Θανάση Ζαφειρίου «εκφράζει την ευγνωμοσύνη μας προς αυτόν και προς όλους εκείνους, που προσέτρεξαν σε βοήθεια του προδομένου λαού μας», τόνισε ο πρόεδρος Χριστόφιας. Το «Νοράτλας», με τον κωδικό «Νίκη 4» ήταν ένα από τα έξι μεταγωγικά, που στάληκαν στην Κύπρο από την Ελλάδα, τα μεσάνυχτα της 21ης Ιουλίου, με 300 καταδρομείς για αντιμετώπιση των τουρκικών επιθέσεων. Όταν τα αεροπλάνα με τους καταδρομείς έφτασαν στην περιοχή του αεροδρομίου Λευκωσίας, εκλήφθηκαν ως εχθρικά και δέχθηκαν καταιγιστικά πυρά από τις αντιαεροπορικές δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς.. Το «Νίκη 4» πήρε φωτιά και συνετρίβη, με αποτέλεσμα 33 καταδρομείς να βρουν τραγικό θάνατο. Ο Θανάσης Ζαφειρίου ήταν ο μόνος που διασώθηκε, γιατί κατάφερε και πήδηξε από το φλεγόμενο αεροπλάνο. Τα άλλα πέντε μεταγωγικά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Μερικά από αυτά δέχθηκαν πυρά και 11 από τους επιβαίνοντες καταδρομείς τραυματίστηκαν.
Το μοιραίο «Νοράτλας» κατέπεσε στο λόφο όπου βρίσκεται σήμερα ο Τύμβος της Μακεδονίτισσας. Είκοσι εννέα καταδρομείς που βρίσκονταν σ'; αυτό βρήκαν τραγικό θάνατο και τα σώματά τους διασκορπίστηκαν στο λόφο. Μέσα στο κλίμα χάους που επικρατούσε, λήφθηκε απόφαση όσα σώματα καταδρομέων είχαν διαμελισθεί ή καεί και η περισυλλογή τους ήταν δύσκολη, να ταφούν με το αεροσκάφος στο σημείο της συντριβής, μαζί με άλλους νεκρούς του 1974.
Δείτε στη συνέχεια ένα ρεπορτάζ για τον Τύμβο της Μακεδονίτισσας.
Παράθεση από: mirrage στις 04 Φεβ 2010, 20:08:38 ΜΜ
Sapper 705 kills σε 100 μέρες είναι τρελό νούμερο!
Ειδικά κάτω από τόσο αντίξοες συνθήκες όπως οι -40
ως -20 βαθμοί!Μόνο που το σκέφτομαι παγώνω!
Αλλά είχε όπως βλέπω τον τρόπο να φέρει το περιβάλλον
και τις αντιξοότητες υπέρ του πχ το μάσημα χιονιού.
Τα 505 επιβεβαιωμένα kills πως επιβεβαιώνονται?
Πήρε τις ταυτότητες των θυμάτων?
Αν ναι τότε είναι ακόμα μεγαλύτερο το επίτευγμά του.
Ο "Λευκός Θάνατος" είναι θρύλος στον κόσμο των snipers, όχι μόνο για το αποτέλεσμα αλλά για της αντίξοες συνθήκες τις οποίες επιχειρούσε και σκόρπιζε τον τρόμο στα στρατεύματα του εχθρού.
Τα επιβεβαιωμένα kills είναι από αναφορές του εχθρού, φίλιων παρατηρητών η σκοπευτών κλπ.
Οι Φινλανδοί όντας πολύ καλοί σκοπευτές γενικότερα κέρδισαν τον σεβασμό ακόμα και τον εχθρών τους.
Ένας καλά εκπαιδευμένος sniper μπορεί να κάνει τέτοια ζημιά που χρειάζεται ολόκληρος στρατός για να την επιφέρει.
Στα σύγχρονα πεδία των μαχών οι snipers καταφέρνουν καίρια πλήγματα σε σημαντικούς στόχους προτεραιότητας αποδιοργανώνοντας τις δυνάμεις του αντιπάλου.
Δυστυχώς ακόμα δεν έχει γίνει αντιληπτό στην Ελλάδα αυτό και υστερούμε σε εκπαίδευση ειδικότητας και υλικού σε σχέση με άλλους...
Γύρο στους 500 καλά εκπαιδευμένους ελεύθερους σκοπευτές να είχαμε στα νησιά μας και τον Έβρο η οποιαδήποτε επεκτατική προσέγγιση θα απέβαινε μοιραία.
Η απώλειες έρχονται μετά το κύμα.
Snipers lead the way.
(http://www.ecozymes.com/repository/files/259/19675_107785432570052_100000157863044_209751_4936016_n.jpg)
705 kills μαζί με αυτούς με το υποπολυβόλο του όμως ;)
ζητωντας συγνωμη απο τον wildweasel για την παραβιαση του κριτηριου του 20ου αιωνα συνεχιζω με τον Διομηδη εναν σχετικα αγνωστο Ομηρικο ηρωα
οριστε ενας συνδεσμος για την Wikipedia που αξιζει τον χρονο σας
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%AE%CE%B4%CE%B7%CF%82 (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%AE%CE%B4%CE%B7%CF%82)
ΒΡΑΧΝΟΣ
ΚΑΤΣΗΜΗΤΡΟΣ
Γράψε κάτι, όχι μόνο ονόματα!
πολλα μπορω αλλα δεν θελω ,για να κεντρισω το ενδιαφερον να μαθουμε ποιοι ηταν.
ελλαδα 1940 αλβανικο μετωπο
Παράθεση από: Emperor στις 04 Φεβ 2010, 14:10:10 ΜΜ
Ο Πάιπερ ήταν πραγματικά ένας πολύ ταλαντούχος αξιωματικός, και το μεγαλύτερο κατόρθωμά του ήταν στο ανατολικό μέτωπο με σειρά ηρωισμού και αυταπάρνησης σε διάφορες "ακατόρθωτες" αποστολές που του ανέθεταν. (Η "σφαγή του μαλμεντυ" έγινε χωρίς εντολή του ιδίου του Πάιπερ φυσικά, ήταν πρωτοβουλία μερικών θερμόαιμων SS, που όπως αποδείχτηκε έκαναν τους αμερικάνους να πολεμούν μέχρις εσχάτων προκειμένου να παραδοθούν στη συνέχεια)
Εδώ ασχολούμαστε με πολεμικούς ήρωες, δηλαδή ήρωες στα πεδία των μαχών ανά τον κόσμο στο διάβα της ιστορίας
Είναι πραγματικά πολύ απλό...έχεις να καταθέσεις κάποιο γεγονός? το βάζεις. Δεν έχεις? Μη γράφεις.
Συγγνωμη φιλε emperor αλλα ο Παιπερ δεν ηταν και υποδειγμα ηρωα...Οι σφαγες στο Μαλμεντυ εγιναν υπο δικες του διαταγες.
Ο Χιτλερ ειχε διαταξει το kampfgruppe του Παιπερ να δρασει ως αιχμη του δορατος στην επιθεση στις Αρδεννες και το οτι εκανε αυτα που εκανε ηταν για να καμφθει το ηθικο των Αμερικανων αλλα εγινε ακριβως το αντιθετο.
Συνολικα το αποδοθηκαν κατηγοριες για την σφαγη 362 αιχμαλωτων πολεμου και 111 αμαχων. Δεν νομιζω ολες αυτες οι δολοφονιες να εγιναν εν αγνοια του.
Και επειδη ειχε τυχει να διαβασω ενα βιβλιο σχετικα με την επιθεση στις Αρδεννες ξερω και μερικες λεπτομερειες για τα εγκληματα που διεπραξε
Οταν τα αρματα του κατελαβαν ενα Αμερικανικο σταθμο ανεφοδιασμου υποχρεωσε τους Αμερικανους να φουλαρουν τα αρματα του και μετα τους σκοτωσε επειτα πλιατσικολογησαν τα πτωματα τους , αργοτερα μια δυναμη 120 Αμερικανων ''επεσε'' πανω στα αρματα του Παιπερ. Παραδοθηκαν καθως δεν διεθεταν αντιαρματικα και τους ειχαν περικυκλωσει. Τους πηγαν σε ενα αγρο και τους εστησαν σε σειρες και τους πολυβολησαν , Απο τους 20 που γλιτωσαν οι 12 μπηκαν σε ενα σπιτι αλλα τοτε οι Γερμανοι εβαλαν φωτια και καθως εβγαιναν εξω πνιγμενοι στον καπνο τους πυροβολησαν . Επισης σκοτωσαν εναν αριθμο Βελγων πολιτων οταν αμυνονταν μια γεφυρα στο ποταμο Αμπλεβ .
Συμφωνα με αυτα δεν ειναι και ''αγγελουδι''
υπάρχει ένα ρητό...
"οι νικητές κρεμάνε ήρωες"
ο πόλεμος είναι ένα μέσο για να γίνει ο φόνος νόμιμος αλλά κανείς δεν είπε τους Αμερικανους εκείνη την εποχή φονιάδες άμαχων με τη βόμβα στη Χιροσίμα (広島）
με την ίδια λογική πόσους αμάχους είχε σκοτώσει η Βρεταανική Αυτοκρατορία στην επεκτατική της πολιτική?
Παράθεση από: Maleficus στις 03 Απρ 2010, 21:40:01 ΜΜ
υπάρχει ένα ρητό...
"οι νικητές κρεμάνε ήρωες"
ο πόλεμος είναι ένα μέσο για να γίνει ο φόνος νόμιμος αλλά κανείς δεν είπε τους Αμερικανους εκείνη την εποχή φονιάδες άμαχων με τη βόμβα στη Χιροσίμα (広島）
με την ίδια λογική πόσους αμάχους είχε σκοτώσει η Βρεταανική Αυτοκρατορία στην επεκτατική της πολιτική?
Σωστός
Το σωστο ειναι να διδασκεται συνολικα το γεγονος και οχι καποια μεμονομενα περιστατικα. Τοτε αμεσως γινεται αντιλυπτο ποιος ειναι ηρωας και ποιος οχι
Αντε παλι.....Ρε αδελφια τι δεν καταλαβαινετε ακριβως.....αν θελετε να τσακωθητε κανενα προβλημα....καντε το , αλλα οχι εδω.....αν διαφωνητε με καποιον στειλτε του ενα ΠΜ μην γεμιζετε και αυτο το νημα με τις ανουσιες διαφωνιες σας....ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΟΥΝ
Το ολο θεμα εχει καταντησει σαν το "ποια ομαδα εισαι"
Παράθεση από: salamine153 στις 04 Απρ 2010, 13:28:19 ΜΜ
Το σωστο ειναι να διδασκεται συνολικα το γεγονος και οχι καποια μεμονομενα περιστατικα. Τοτε αμεσως γινεται αντιλυπτο ποιος ειναι ηρωας και ποιος οχι
Πολύ σωστά τα λόγια σου, επιστημων είσαι ?
Παράθεση από: WAR ANGEL στις 04 Απρ 2010, 17:41:40 ΜΜ
Αντε παλι.....Ρε αδελφια τι δεν καταλαβαινετε ακριβως.....αν θελετε να τσακωθητε κανενα προβλημα....καντε το , αλλα οχι εδω.....αν διαφωνητε με καποιον στειλτε του ενα ΠΜ μην γεμιζετε και αυτο το νημα με τις ανουσιες διαφωνιες σας....ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΟΥΝ
Ποίους δεν σας νοιάζει εσένα και ποιον άλλον ?
Παράθεση από: wildweasel στις 03 Φεβ 2010, 17:31:27 ΜΜ
Ένα θέμα το οποίο ήθελα να αναπτύξω και να μοιραστώ μαζί σας, είναι αυτό που έχει να κάνει με τους ήρωες-κοινούς θνητούς σαν κι εμάς και διάφορα κατορθώματα τους που μόνο αδιάφορους δεν μπορούν να μας βρουν.(Η Ελληνική μας ιστορία αρχαία και νέα, είναι γεμάτη με ονόματα όπως-Λεωνίδας, Μέγας Αλέξανδρος, Θεμιστοκλής, Αίας, Οδυσσέας κλπ). Τέτοιοι απλοί κοινοί θνητοί, οικογενειάρχες, πατεράδες, αδερφοί, με το κάλεσμα της σειρήνας και της πατρίδας τους (όσον αφορά τη νέα παγκόσμια ιστορία), δεν δίστασαν να φορέσουν τις στρατιωτικές τους στολές και να φύγουν για το μέτωπο. Μέχρι που η ζωή τους επεφύλασε μια θέση στο πάνθεον των ηρώων. Εδώ θα ασχοληθούμε με ανθρώπους ''γίγαντες'' του 20ου αιώνα που τα κατορθώματά τους γράφτηκαν στην ιστορία ως απίστευτα κατορθώματα, ιστορίες απαράμιλλου θάρρους και πολεμικής ιδιοφιίας. Ήταν η πίστη στις δυνάμεις τους? η αυτοσυγκέντρωσή τους? Ήταν γεννημένοι πολεμικές μηχανές? Κανείς δεν ξέρει...απλά μιλούν οι αριθμοί!
1) BΠΠ -Michael Wittmann, Γερμανός---κατέστρεψε με το άρμα του 138 άρματα μάχης και 132 αντιαρματικά πυροβόλα. Από αυτά, τα 14 άρματα, τα 15 οχήματα μεταφοράς προσωπικού και τα 2 αντιαρματικά πυροβόλα τα κατέστρεψε μέσα σε 15 λεπτά! Τιμήθηκε με πολλά μετάλλια.
http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann (http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann) http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann (http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann)
2) ΒΠΠ - Hans-Ulrich Rudel, Γερμανός---Πέταξε συνολικά σε 2530 πολεμικές αποστολές( σχεδόν όλες με το JU-87 Stuka) κατστρέφοντας συνολικά 2000 στόχους, από τους οποίους, 800 οχήματα, 519 άρματα μάχης, 150 αυτοκινούμενα πυροβόλα, βύθισε 1 αντιτορπιλικό, 2 καταδρομικά πλοία, 1 σοβιετικό θωρηκτό, 70 αποβατικά σκάφη, κατέστρεψε 4 θωρακισμένες αμαξοστοιχίες, αρκετές γέφυρες και τέλος κατέρριψε και 9 αεροσκάφη (πετώντας με FW-190) λαμβάνοντας δίκαια τον τίτλο ''Ο Στρατός του ενός ανθρώπου'' Τους τελευταίους μήνες του πολέμου, πετούσε με ένα πόδι, πετυχένοντας αρκετά από τα παραπάνω νούμερα!!!Τιμήθηκε με πολλά μετάλλια.
http://en.wikipedia.org/wiki/Hans-Ulrich_Rudel (http://en.wikipedia.org/wiki/Hans-Ulrich_Rudel) http://www.pilotenbunker.de/Stuka/Rudel/rudel.htm (http://www.pilotenbunker.de/Stuka/Rudel/rudel.htm)
Ευχαριστώ θερμά όλους όσους διαβάσουν και προσθέσουν σε αυτό το θέμα, που δεν θα σταματήσει να με συγκινεί, όχι μόνο με θεματολογία από ΒΠΠ και Γερμανία αλλά και άλλες περιόδους του 20ου αιώνα και πολλές εθνότητες μεταξύ αυτών και της Ελλαδάρας μας :) :)
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΑφιερωμένο σε όλους όσους πολέμησαν και έπεσαν στα πεδία των μαχών του 20ου αιώνα ανεξαρτήτος θρησκείας και εθνικότηταςΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Μην ξεχναμε και αλλους μεγαλους ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΑΣΣΟΥΣ οπως ο Erich Hartmann ;) (O μεγαλυτερος ασσος ΟΛΛΩΝ των εποχων)
Ειχε 352 καταρριψεις, η πρωτη του καταριψη ηταν στα τελη του 1942 εις βαρος Σοβιετικου αεροσκαφους IL2 Shturmovik, για να μην λετε οτι η καταριψεις ηταν εις βαρος ενος ανεκπαιδευτου στρατου, οι Σοβιετικοι ειχαν ξεφυγει απο το σοκ του 1941 και απο τα μεσα του 1942 οι πιλοτοι τους ειχαν καλυτερη εκπαιδευση ;)
Διαμαρτυρηθηκε στον GOERRING επειδη με δικη του διαταγη απογειωθηκαν 8 BF-109 για να καταρριψουν βομβαρδιστικα σε μεγαλη κακοκαιρια και φυσικα κανενα δεν επεστρεψε.
Κατερριψε ενα IL-2 το 1943 και τα θραυσματα απο το κατεστραμενο αεροσκαφος πετυχαν και το δικο του εκανε κακην κακως αναγκαστικη προσγειωση, τον πιασαν οι Σοβιετικοι και παρεστησε τον Βαρια τραυματια, ετσι η φρουρηση του ηταν χαλαρη και καταφερε να αποδρασει. Τιμηθηκε με πολλα παρασημα.
Οταν πιαστηκε αιχμαλωτος πολεμου τον Μαιο του 1945 (τελος του πολεμου στην Ευρωπη) κρατηθηκε 10 ολοκληρα χρονια σε Σοβιετικες φυλακες στην Σιβηρια (καταλαβενετε....) και ποτε δεν εδειξε πνευμα συνεργασιας με τους Σοβιετικους. Μαλιστα οι Σοβιετικοι του κανανε τετιον πολεμο ωστε οταν γεννηθηκε ο γιος του το 1945 και πεθανε εναν χρονο αργοτερα αυτος εμαθε την γεννηση και τον θανατο του εναν χρονο μετα το 1947!!!!!! :o
Οταν απελευθερωθηκε οι Συγγενεις και η γυναικα του του ετοιμασαν μια μεγαλη γιορτη μαζι με συναδελφους του συμπολεμιστες αλλα αυτος ΑΡΝΗΘΗΚΕ την γιορτη και ειπε οτι εαν δουν οι Σοβιετικοι οτι εμεις κανουμε τετοια μεγαλη γιορτη τοτε ισως δεν θα αφησουν τους υπολοιπους συμπατριωτες να επιστρεψουν στα σπιτια τους και στις οικογενειες τους, μονο οταν ΟΛΟΙ οι Γερμανοι απελευθερωθουν τοτε καλυτερα να κανουμε μια ΜΕΓΑΛΗ γιορτη. Ηταν το τελευταιο πραμα που περιμενε κανεις να ακουσει απο εναν ανθρωπο που παρεμεινε εγκλειστος 10 χρονια στις Σιβηρικες φυλακες (καταλαβενετε...)
O Hartmann μετεπειτα ενταχθηκε στην Luftwaffe της δυτικης Γερμανιας οπου ειχε το δικο του προσωπικο F-86 με το γνωστο απο τον πολεμο σχεδιο της "μαυρης τουλιπας" .
Ειχε ηδη μεγαλο βαθμο οταν η Luftwaffe θα παρελαμβανε τα F-104.
O Hartmann εναντιωθηκε σε αυτο λεγοντας πως οι πιλοτοι δεν ηταν εξικοιωμενοι για ενα τετοιο αεροσκαφος.
Οι ανωτεροι του το λεγαν να σωπασει αλλα αυτος συνεχισε και ετσι τον υποβιβασαν. :(
Ο Hartmann ειχε ΜΕΓΑΛΟ δικιο!
πανω απο 200 F-104 χαθηκαν σε ατυχηματα (στην Luftwaffe) :o ενω το αεροσκαφος πηρε το παρατσουκλι Ιπταμενο φερετρο!!!
Θα μπορουσα να γραψω πολλα ακομα για το 3 Ραιχ αλλα βαριεμαι κλεινοντας στο οτι οι Γερμανοι στον ΒΠΠ ηταν και θα ειναι η ΚΑΛΥΤΕΡΗ πολεμικη μηχανη που ειδε ποτε η ανθρωποτητα :o :o
Deutschland Uber Alles :)
Παράθεση από: Maleficus στις 03 Απρ 2010, 21:40:01 ΜΜ
υπάρχει ένα ρητό...
"οι νικητές κρεμάνε ήρωες"
ο πόλεμος είναι ένα μέσο για να γίνει ο φόνος νόμιμος αλλά κανείς δεν είπε τους Αμερικανους εκείνη την εποχή φονιάδες άμαχων με τη βόμβα στη Χιροσίμα (広島）
με την ίδια λογική πόσους αμάχους είχε σκοτώσει η Βρεταανική Αυτοκρατορία στην επεκτατική της πολιτική?
Απολυτα σωστος αλλα οπως ξερουμε ''History is written by the victor'' οποτε
και φιλε Scharfschütze απο οτι ξερω παραδοθηκε απο μονος τους πρωτα στους Αμερικανους και μετα αυτοι τον παρεδωσαν στους Σοβιετικους
Ίσως να μην μπορούν να το αντιληφθούν αρκετοί,αλλά μία περίπτωση,για μένα τουλάχιστων,ήρωα είναι αυτή:
http://en.wikipedia.org/wiki/Harry_Farr (http://en.wikipedia.org/wiki/Harry_Farr)
Ο 25χρονος Farr ήταν μόνο ένας,απο τους εκατοντάδες Βρεττανούς,Γάλλους,Γερμανούς και άλλους στρατιώτες που εκτελέστηκαν γιατί απλά δεν άντεχαν να πολεμήσουν άλλο.
Για μενα πραγματικος ηρωας ειναι ο Χαρολντ Αγκερχολμ. Ενας δεκαεννιαχρονος Αμερικανος πεζοναυτης που στην μαχη για την κατακτηση της νησου Σαιπαν (1944) καθως οι πεζοναυτες ειχαν βαριες απωλειες σε καποια γραμμη του μετωπου , καταφερε μεσα σε τρεις ωρες να κουβαλησει μονος του 45 τραυματιες πεζοναυτες στην δευτερη γραμμη οπου και ελαβαν ιατρικη βοηθεια , και καθως γυρισε στη θεση του ειδε 2 πεζοναυτες να φωναζουν βοηθεια μακρια απο την γραμμη του μετωπου . Καθως ετρεξε να τους βοηθησει ενας ελευθερος σκοπευτης τον σκοτωσε . Προς τιμην του αργοτερα ονομασαν ενα πολεμικο πλοιο USS ANGERHOLM .
Eπισης θελω να αναφερω οτι ενας παππους μου (βασικα πρωτος ξαδελφος του παππου μου) . Ηταν στην USAAF στον Β' ΠΠ αλλα δεν ειδε δραση γιατι δυστηχως ειχε ενα τραγικο ατυχημα στην εκπαιδευση οταν το P47 του επιασε φωτια και αναγκαστηκε να το εγκαταλειψει αλλα το αλεξιπτωτο του δεν ανοιξε και ετσι σκοτωθηκε 3 μιλια ανατολικα της αεροπορικης βασης Pocattelo στο Αινταχο το 1944 σε ηλικια 21 χρονων . Εχω στην κατοχη μου μερικα βιβλια καθως και μερικα σηματα της USAF τα οποια του ανηκαν. Ηταν ενας απο τους 15.000 νεαρους αεροπορους που σκοτωθηκαν στην εκπαιδευση.
Δείτε κι αυτόν: ;)
http://theopeppasblog.pblogs.gr/2009/06/otan-leme-pantoy-tha-breis-ellhnes.html (http://theopeppasblog.pblogs.gr/2009/06/otan-leme-pantoy-tha-breis-ellhnes.html)
http://www.inargolida.gr/index.php/2009-03-05-10-31-37/2008-12-10-14-00-42/49-2008-12-16-12-08-08/3082--2- (http://www.inargolida.gr/index.php/2009-03-05-10-31-37/2008-12-10-14-00-42/49-2008-12-16-12-08-08/3082--2-)
http://www.digitaljournalist.org/issue0510/swanson.html (http://www.digitaljournalist.org/issue0510/swanson.html)
Παράθεση από: Pezonauths στις 05 Απρ 2010, 12:59:32 ΜΜ
και φιλε Scharfschütze απο οτι ξερω παραδοθηκε απο μονος τους πρωτα στους Αμερικανους και μετα αυτοι τον παρεδωσαν στους Σοβιετικους
Μετα την συνθηκολογηση ΟΛΟΚΛΗΡΗ η JG-52 (η μοιρα διωξης του) παραδωθηκε ως οφειλε ;)